Emulsja stosowana w ŁZS i łupieżu
Wyrób medyczny

Co to jest ŁZS i łupież skóry?

Łojotokowe zapalenie skóry (Dermatitis sebborhoica) oraz łupież zwykły (Pityriasis simplex) to schorzenia o charakterze przewlekłym, zaliczane do grupy chorób łojotokowych, które w ostatnim czasie sprawiają wiele problemów terapeutycznych. Etiopatogeneza obu schorzeń wciąż jest nieznana. W etiologii łupieżu rozważa się możliwość zakażenia grzybem drożdżopodobnym Malassezia spp., pojawienia się zaburzeń hormonalnych, udziału licznych czynników egzogennych oraz nieprawidłowego procesu odnowy komórek naskórka. W patogenezie ŁZS kluczową rolę odgrywa natomiast wzmożona aktywność gruczołów łojowych, pewne zjawiska immunologiczne, nadmierna kolonizacja Malassezia spp. oraz działanie licznych czynników egzogennych.

Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest to przewlekły, nawrotowy stan zapalny skóry, będący również następstwem nieleczonego łupieżu tłustego. Na skórze obserwuje się łuszczenie, silny łojotok i zaostrzające się zmiany zapalne w postaci grudek, krostek i objawów wysiękowych. Stan zapalny może być zaostrzony również przez stres, złą dietę oraz alkohol.

Łupież jest to choroba skóry objawiająca się drobnopłatkowym złuszczaniem się skóry gładkiej lub skóry owłosionej głowy z mniej lub bardziej, nasilonym łojotokiem. Najczęstszą lokalizacją łupieżu jest skóra owłosiona głowy, okolica pomiędzy brwiami, pod pachami, na skórze brody i czoła oraz na wzgórku łonowym. Czynnikiem etiologicznym, czyli wywołującym powstawanie łupieżu jest drożdżak Malassezia furfur, zwany dawniej Pityrosporum ovale. Grzyb ten występuje naturalnie na skórze ludzkiej zarówno u ludzi zdrowych, jak i chorych. Uważa się, że wzmożone wydzielanie łoju stwarza odpowiednie warunki do namnażania się drożdży i bakterii i tym samym do rozwoju łupieżu. 

Malassezia furfur to rodzaj grzyba, który naturalnie występuje na ludzkiej skórze.
Jego umiejscowienie to przede wszystkim przetłuszczające się okolice skóry,
np. na twarzy, owłosionej skórze głowy, klatce piersiowej i plecach. Częstość
powierzchownych zakażeń grzybiczych, wywołanych m.in. przez grzyby z rodzaju
Malassezia, zależy od wielu różnorodnych czynników, w tym od warunków
socjoekonomicznych, klimatycznych czy geograficznych.
Malassezia furfur może rozwinąć się nadmiernie, jeśli występuje nadmierna potliwość
i nadmierna produkcja łoju. W takiej sytuacji zostają zachwiane normalne procesy
odnawiania się skóry i grzyby te mogą stać się czynnikiem etiologicznym różnych
chorób skóry.
Malassezia furfur wywołuje schorzenia skórne jak Pityriasis versicolor (łupież pstry)
oraz przyczynia się do innych dolegliwości skórnych, np. łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
i ciemieniuchy oraz Pityrosporum-folliculitis (zapalenia mieszków włosowych tułowia).
Może także pogorszyć inne schorzenia skórne, np. wyprysk atopowy okolic głowy i szyi.

Szampony stosowane w leczeniu ŁZS czy łupieżu, lub inne kosmetyki dostępne na rynku, często okazują się niewystarczające do wyleczenia powyższych chorób.
Spowodowane jest to faktem, iż produkty te posiadają właściwości pielęgnacyjne, które jedynie wpływają na skutek, a nie na przyczyne choroby.
Poprawa często jest chwilowa, po czym następuje nawrót objawów.

Należy zastosować środek, który skutecznie zwalczy przyczyny i zapobiegnie skutkom choroby. Dowiedz się więcej jak zwalczać i zapobiegać.

 

Źródło: Łupież i łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy – patogeneza, obraz kliniczny oraz aspekty terapeutyczne, L. Brzezińska-Wcisło, D. Wcisło-Dziadecka, A. Lis-Święty, D. Trzmiel, Postępy Dermatologii i Alergologii 2007; XXIV, 2: 59–64

© Copyright 2018 Axxon. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Axxon
Strona internetowa wykorzystuje pliki cookies - dowiedz się więcej